https://ayateghamzeh.ir RSS feeds for شعر فارسی آیات غمزه 60 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/248099/کدام-او-که-سزاوار-او-ضمیر-نبود#Comments 2 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=248099 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=248099&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/248099/کدام-او-که-سزاوار-او-ضمیر-نبود نخست خلوت حق بود و بی زمانی محض<br /> حریم حضرت معبود و بی نشانی محض<br /> <br /> فلک نبود، فراسو نبود، فرش نبود<br /> ملک نبود، هیاهو نبود، عرش نبود<br /> <br /> جلیل بود و تجلی نداشت، فاش نبود<br /> قدیم بود، قدیمی که ابتداش نبود<br /> <br /> قدیم بود، ولی از قِدم منزّه بود<br /> ز رنگ و انگ وجود و عدم منزّه بود<br /> <br /> سراسری که سپهرش &laquo;کجا&raquo; نبوده و نیست<br /> یگانه&zwnj;ای که یکی بود و لایزال یکی است<br /> <br /> نه آن یکی که بر او تهمت عدد باشد<br /> یکی که مرتبت وحدتش أحد باشد<br /> <br /> کدام سو؟! که به دربار او مسیر نبود<br /> کدام او؟! &nbsp;که سزاوار او ضمیر نبود<br /> <br /> محیط بود، مساحت نداشت، رسم نداشت<br /> بسیط بود، علامت نداشت، اسم نداشت<br /> &nbsp;<br /> ::<br /> اراده کرد که اسمی برای او باشد<br /> اراده کرد که توحید در سبو باشد<br /> <br /> خدا خداست، ولی خواست آیه&zwnj;ای باشد<br /> که متن ذات نهان را نمایه&zwnj;ای باشد<br /> <br /> اراده کرد خدا و سپس تکلم کرد<br /> سلام گفت و صدا را پر از ترنّم کرد<br /> <br /> حقیقت کلمه نور بود، عریان شد<br /> سلامْ لحظه&zwnj;ی انگور بود، عرفان شد<br /> <br /> <br /> چه عاشقانه&zwnj;ی بهت&zwnj;آوری است در تجرید<br /> دمی که نور به اندام نور روح دمید<br /> <br /> جلال غیب عیان در جمال ایزد شد<br /> جمال، آینه شد، اسم شد، محمد شد<br /> ...<br /> &nbsp;<br /> ::<br /> سپس در آینه رقصید نوری از کلمه<br /> فلق شکافته شد در ظهوری از کلمه<br /> <br /> نسیم عرش فرح&zwnj;بخش و فرّه&zwnj;پوش رسید<br /> صدای زمزمه&zwnj;ای آشنا به گوش رسید<br /> <br /> صدا تنید به دور قلم، قلم آنگاه<br /> به حسنْ اوّل دفتر نوشت بسم الله<br /> <br /> صریر سرخ قلم شروه&zwnj;های لم یزلی است<br /> خدا خداست ولی این صدا صدای علی است<br /> <br /> ::<br /> چگونه شرح کنم آن حضور کامل را<br /> و از کجا بنویسم ابوالفضائل را<br /> <br /> که یک خدا به میان بود و بی&zwnj;شمار علی<br /> هزار آیه فرستاد و هر هزار علی<br /> <br /> ::<br /> قلم نشست به تذهیب &laquo;با&raquo;ی بسم الله<br /> سکوت پشت سکوت و نگاه پشت نگاه<br /> <br /> کمی گذشت و سرانجام حضرت ایزد<br /> قلم به دست گرفت و به ناز نقشی زد<br /> <br /> کنار نقطه&zwnj;ی &laquo;با&raquo; طرح یک صنوبر بود<br /> که روی برگ و برش اسم&zwnj;ها مصوّر بود<br /> <br /> به جای چهره&zwnj;ی زن رنگ آفتاب کشید<br /> سپس ملاحظه&zwnj;ای کرد و در نقاب کشید<br /> ::<br /> قلم رسید به هجده قصیده&zwnj;ی غزلی<br /> نگاه فاطمه افتاد در نگاه علی<br /> <br /> نگاه فاطمه زیباست، پس تبسم کرد<br /> تبسمی که ملک راه خانه را گم کرد<br /> <br /> تبسمی که در او آیه&zwnj;های دهر شکفت<br /> تبسمی که کمی بعد... (بعد خواهم گفت)...<br /> &nbsp; سید سلمان علوی Sun, 16 Mar 2025 13:19:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:248099 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/247948/شاید-دو-نوجوان-عبا-بر-دوش-چشم-تو-را-مباحثه-میکردند#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=247948 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=247948&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/247948/شاید-دو-نوجوان-عبا-بر-دوش-چشم-تو-را-مباحثه-میکردند <p>با این کویر، فصل بهاری هست<br /> فصلی که روشن است بشاراتش<br /> اهل حدیث، محو مفاتیحش<br /> شیخ الرئیس، مات اشاراتش</p> <p>فصلی که بی ملاحظه آغشته&zwnj;ست<br /> با لحن دلبرانه&zwnj;ی قرآنت<br /> شرح چهل حدیث شهیدان است<br /> منظومه&zwnj;ی مدوّن مژگانت</p> <p>با بوی نان تازه و آویشن<br /> هر صبح یک ضیافت ربّانی است<br /> در سفره&zwnj;های کوچکمان اما<br /> نان هست، چای هست، مربّا نیست</p> <p>ای خاک! ای حکایت دامن&zwnj;گیر<br /> یک عمر با سکوت تو سر کردیم<br /> سربازهای تشنه و حیرانیم<br /> اما نیامدیم که برگردیم</p> <p>ما گم شدیم و باز نفهمیدیم<br /> در سایه&zwnj;ی هدایه هدایت نیست<br /> یک آیه از نگاه تو کافی بود<br /> اینجا کفایه هست، کفایت نیست</p> <p>امروز آب و آتش و ابریشم<br /> تصویر روز حادثه می&zwnj;کردند<br /> شاید دو نوجوان عبا بر دوش<br /> چشم تو را مباحثه می&zwnj;کردند</p> <p>تو آن شراب بی بدلی آقا<br /> مضمون تازه&zwnj;ی غزلی آقا<br /> یا نه... روایت ازلی آری<br /> تو متن عهد لم یزلی آقا</p> <p>آدینه آن حکایت خونین است...<br /> ندبه... کمیل... علقمه... عاشورا...<br /> قد قامت الصّلوة؛ قیامت کن<br /> الله اکبر ای همه عاشورا</p> <p>ای نامه&zwnj;های دعوت سرگردان<br /> با عهدتان اراده&zwnj;ی خیری هست؟!<br /> ظهر است؛ این اذان ظهور اوست<br /> وقت جماعت است؛ زهیری هست؟!<br /> &nbsp;</p> سید سلمان علوی Sun, 25 Feb 2024 06:02:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:247948 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/247916/و-ای-حقوق-بشر-خاک-خاک-بر-سر-تو#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=247916 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=247916&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/247916/و-ای-حقوق-بشر-خاک-خاک-بر-سر-تو <p>غروب در صدد ناله&zwnj;ای&zwnj;ست آهسته<br /> قلم شکسته، نفس بسته، سینه&zwnj;ها خسته</p> <p>هوا گرفته، فضای نفس کشیدن نیست<br /> قلم شکسته و این شعر همدم من نیست</p> <p>قلم شکسته، نفس خسته، این نفس زخمی&zwnj;ست<br /> و قلب کوچک من -گرچه در قفس- زخمی&zwnj;ست</p> <p>نفس بریده، قلم درد می&zwnj;کشد امشب<br /> تمام دور و برم درد می&zwnj;کشد امشب</p> <p>قلم نشسته که از بغض مرد بنویسد<br /> از ازدحام نفس&zwnj;گیر درد بنویسد</p> <p>ستارگان همگی یک به یک شهید شدند<br /> و با گذشت زمان ماضی بعید شدند</p> <p>قلم نشسته که از خواب ما گلایه کند<br /> نشسته است که از ما به ما گلایه کند</p> <p>از این حکایت خونبار با که بنویسم<br /> بدون دغدغه بگذار تا که بنویسم</p> <p>نوشتنی که چو خون از گلوی من جاری&zwnj;ست<br /> اگر چه قصۀ این &laquo;فیلم&zwnj;نامه&raquo; تکراری&zwnj;ست:<br /> ::<br /> سکانس یک: لندن، ساعت مذاکره ـ شب<br /> سکانس دو: آتش، دشت در محاصره ـ شب</p> <p>سکانس سه: سرطان در اراضی موعود<br /> سکانس چار: نبرد مسیح با تلمود</p> <p>سکانس پنج: کفن&zwnj;پوش، از کلان تا خرد<br /> سکانس شش: ورق نقشۀ جهان تا خورد</p> <p>سکانس هفت: تلاویو خیره در طوفان<br /> سکانس هشت: تقلای آخر شیطان</p> <p>سکانس نه: استیصال حاکمان عرب<br /> سکانس ده: اجلاس سران صلح&zwnj;طلب</p> <p>همین سکانس: هلوکاست، خوانشی دیگر<br /> گریم چهرۀ اخبار پشت میز خبر</p> <p>نمای بسته: کراوات... رأی... حق وتو<br /> نمای باز: مدرنیته در طویلۀ نو</p> <p>سلامِ ژست تمدّن به جاهلیت قبل<br /> توحّشی که منظم شده&zwnj;ست در اصطبل</p> <p>جهان نشسته به سوگ زنان بی&zwnj;فرزند<br /> سکانس پایانی: هیس! مسلمین خوابند<br /> ::<br /> جهان غمزده در جوی خون گرفتار است<br /> تمام دهکده در بوی خون گرفتار است</p> <p>ستارگان همگی یک به یک شهید شدند<br /> و با گذشت زمان ماضی بعید شدند</p> <p>آهای نظم نوین! باز چیست در سر تو؟<br /> و ای حقوق بشر، خاک... خاک بر سر تو</p> <p>شما که زهر بیان را به جام خود دارید<br /> مگر نه این&zwnj;که جهان را به کام خود دارید</p> <p>مگر نه این&zwnj;که زمان شاخ و برگتان شده است!<br /> خدایتان بکشد... هان! چه مرگتان شده است؟</p> <p>کدام پاسخ را یا کدام مسئله را؟!<br /> نشسته&zwnj;اید فقط این توحّش یله را؟</p> <p>ستارگان همگی یک به یک شهید شدند<br /> و با گذشت زمان ماضی بعید شدند</p> <p>و با گذشت زمان ماضی بعید؟... نخیر<br /> جهان به خواب رود، خواب بر شهید... نخیر</p> <p>برای تشنه شدن ما مگر چه کم داریم؟<br /> حسین نیست اگر، ما ولی علَم داریم</p> <p>هنوز از دلمان ماتمش نیفتاده&zwnj;ست<br /> حسین نیست، ولی پرچمش نیفتاده&zwnj;ست</p> <p>در این طریق به جز پرچمش پناهی نیست<br /> و پیر گفته که تا فتح قله راهی نیست</p> <p>به دست پیر، هزاران چراغ روشن شد<br /> زمان دوباره ورق خورد و باغ روشن شد</p> <p>نگاه کن همۀ آیه&zwnj;ها پرنده شدند<br /> حروف سرخ جهان یک&zwnj;صدا پرنده شدند</p> <p>جهان به پا شده تا خون ما قلم بزند<br /> سکانس آخر این فیلم را به هم بزند</p> <p>شگفت از این همه ذلت در این نبرد نژند<br /> که تازیان زره صهیونیست&zwnj;ها شده&zwnj;اند</p> <p>سمند صبح چو بر شام تار تاخته است<br /> قمار مضحکتان روی اسبِ باخته است</p> <p>طنین پرچم توحید را نشان بدهید<br /> و غیرتی که ندارید را تکان بدهید</p> <p>به هرکه مضطرب از هیبت شیاطین است<br /> بگو که سنّت پروردگار ما این است</p> <p>بگو دوباره بخوان قصه&zwnj;های قرآن را<br /> و آیه آیه ببین روزگار طغیان را</p> <p>بگو که یک پشه نمرود را به خاک افکند<br /> و آب بود که فرعون را هلاک افکند</p> <p>سپاه ابرهه با سنگ&zwnj;ریزه ویران شد<br /> و عاد را وزش باد خط پایان شد</p> <p>بهل که تیز شود جست و خیز لشکرشان<br /> که این ستیز بقاء است و تیر آخرشان</p> <p>بگو تنازع وحش است جنگ باطلتان<br /> و ما روایت فتحیم در مقابلتان</p> <p>تمام لشکر شیطان شده&zwnj;ست یاورتان<br /> ولی گسیخته از هم زمام لشکرتان</p> <p>از این به بعد به دنبال شر نمی&zwnj;گردند<br /> فراریان تلاویو بر نمی&zwnj;گردند</p> <p>شکست شوکت طاغوت وعدۀ ازلی&zwnj;ست<br /> کلید فتح توکّل به یک نگاه علی&zwnj;ست</p> <p>به نام فاتح خیبر زمانتان ندهیم<br /> به نام نامی حیدر امانتان ندهیم</p> <p>قسم به جان پیمبر حریفتان ماییم &nbsp;<br /> شما گذشته و ما فاتحان فرداییم<br /> ::<br /> طلوع صبح علیه&zwnj;السلام نزدیک است<br /> و پیر گفته که شرب مدام نزدیک است</p> <p>حوالتش به لب یار دلنواز کنید<br /> &laquo;معاشران گره از زلف یار باز کنید&raquo;<br /> &nbsp;</p> سید سلمان علوی Sun, 19 Nov 2023 00:46:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:247916 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/233109/بانو-وضو-گرفتنت-آنک-آغاز-آبهای-جهان-است#Comments 3 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=233109 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=233109&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/233109/بانو-وضو-گرفتنت-آنک-آغاز-آبهای-جهان-است بسم الله الرّحمن الرّحیم<br /> انّا انزلناه فی لیلة القدر...<br /> <br /> مثل نزول لحظه&zwnj;ی توحید در قطره&zwnj;های نازک باران<br /> آن سوی اشک&zwnj;های خداوند، &laquo;لیله&raquo; زنی است روشن و پنهان<br /> <br /> با لیله داستان بلندی&zwnj;ست در سینه&zwnj;ی سترگ خداوند<br /> پیراهنش سپیدتر از نور با چادری سپیدتر از آن<br /> <br /> بیش از هزار ماه، درخشان، پیش از هزاره&zwnj;های نیایش<br /> روح هزار ساله&zwnj;ی مهجور در کوچه&zwnj;های شهر رسولان<br /> <br /> فانوس در اطاق خدا بود، فانوس را گرفت و کمی بعد<br /> از ناودان عرش الهی جاری شد آیه&zwnj;های درخشان<br /> <br /> برداشت چادر سفرش را، یک پرده از غم پدرش را<br /> می&zwnj;خواست تا نخوانده نماند، آیات بکر روضه&zwnj;ی رضوان<br /> <br /> وقتش رسیده بود که باران بر خاک&zwnj;های مرده ببارد<br /> وقتش رسیده بود که کم کم آدم شود طبیعت بی&zwnj;جان<br /> <br /> شیرین&zwnj;ترین بشارت ایزد، قرآن&zwnj;ترین کلام محمّد <br /> بار امانتی که نشسته&zwnj;است بر دوش جهلِ حضرت انسان<br /> <br /> آنقدر مختصر شد و کوتاه تا قدر آسمان و زمین شد<br /> پیراهنی سیاه به تن داشت با یازده ستاره به دامان <br /> <br /> &laquo;لیله&raquo; زنی که بغض نگاهش، در خنده&zwnj;های گاه به گاهش<br /> آواز عارفانه&zwnj;ی قوهاست در آفتاب ظهر زمستان<br /> <br /> آنگاه چشم&zwnj;های ترش را... یا فکر کن که بال و پرش را...<br /> اصلا تمام دور و برش را... ای وای وای وای بر انسان<br /> <br /> یا فکر کن که سوخته باشد وقتی که چشم دوخته باشد <br /> در چشم کودکان هراسان در عصر خیمه&zwnj;های فروزان<br /> <br /> زنهار تا نسوخته باشد وقتی هزار سال کشیده&zwnj;ست <br /> چشم انتظاری پسرش را ـ ارواحنا فداه ـ به دندان<br /> <br /> با &laquo;لیله&raquo; داستان بلندی&zwnj;ست، اینجا مجال بیشترش نیست<br /> امّا همین قصیده&zwnj;ی کوتاه، تاریخ را رسیده به پایان <br /> <br /> پاکیزه&zwnj;ای که میل وضویش، آغاز آب&zwnj;های جهان است<br /> در قامتش تمامِ تمدّن، سجّاده&zwnj;اش حقیقت ادیان<br /> ::<br /> ای خون&zwnj;بهای وحدت مستور، بانوی بی&zwnj;نهایتِ رنجور<br /> بودی و آفریده شدی باز در وسعت تجلّی سبحان<br /> <br /> توصیف سجده&zwnj;های تو... یاحق! تسبیح اشک&zwnj;های تو... یاهو!&nbsp;&nbsp; &nbsp;<br /> از بی تو ماندگان به هیاهو جز یاوه چیست در صف عرفان؟<br /> <br /> تعظیم اگر به پای تو باشد، مریم شوند خیل ملائک<br /> تقدیر اگر هوای تو باشد، &laquo;سلمان&raquo; کوچکی است &laquo;سلیمان&raquo;<br /> <br /> از داغ&zwnj;های کهنه یکی را در من بریز و تازه&zwnj;ترم کن<br /> یا با نگاه خویش نگه دار، یا در پناه خویش بسوزان سید سلمان علوی Fri, 10 Feb 2017 08:09:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:233109